rölanti

pervaz

2012-01-15T00:55:00.002+02:00

bu saatte

bu karda

bisiklet süren şaşkın çocuk

calla

benim için çalıyor

bu sodayı

senin şerefine içiyorum.

lük

2012-01-07T11:39:00.004+02:00

taksicinin bu bina ne abi dediği camimizden sala okunuyordu.

sanırım uyanmış olmalıydım.

bilgisayarı açtım, bir şeyler dinlemek istedim.

aklıma,

hiçbir zaman sakallı bir singer songwriter olamayacağım

ve yine yakından hiç kartal görmediğim geldi ( biliyor musun bundan pek de emin değilim)

neden sonra?

2012-01-03T22:22:00.002+02:00

charlotte çıkma teklif etse sanırım evet derdim.

sanırım...

böyle bir şeyi stage whisper albümüne sahip olduktan sonra değil, daha önce de düşünüyordum.

mahsup

2011-12-31T17:01:00.002+02:00

Sharon Van Etten - "For You" from Language of Stone on Vimeo.

elmadağda kar var.

2011-12-11T15:53:00.001+02:00

herhangi bir ankara ikindisi için,

.lambchop.

.,.,

2011-11-24T23:27:00.001+02:00

Wet Wings - You're Not from Wet Wings on Vimeo.

...

2011-11-19T00:49:00.003+02:00

odawas

o kadar da değil.

2011-09-26T00:27:00.003+03:00

the

wrong

people

get

loved

geçtim.

2011-09-15T00:18:00.003+03:00

gördüm , görüldüm...

ham güzergah.lar

2011-09-04T01:24:00.006+03:00

böyle (de) bir apartman... öylesine , öyle...

her fotoğraf için bir cümle kurma zorunluluğu -sanırım- yok.

kentin ortasında... ( neden şehir değil bilmiyorum)

o güzel bir minare...

bu alelade bir güzergah.

ve biliyor musunuz (- musun) ben hiç brecht okumadım...

...

2011-09-04T01:08:00.002+03:00

"O zaman , günlerce tutsak kalmış birine açılan özgürlük kapısı gibi sokak kapısına saldırdım. Açtım. Cadde bütün gürültüsüyle doldu içeriye. Yağmurda iki gazoz içtim. Yarım kilo keçiboynuzu aldım. Bir otobüse yetişmek için bir duraktan öbürüne kadar koştum. Sonra bir fotoğrafçıya gidip tam on iki tane vesikalık çektirdim."

o.k.

.ş.

2011-08-02T04:18:00.005+03:00

yediğim salatalığın tadının ne kadar tuhaf olduğunu ve o'nu aynı anda düşündüm. sonra (yine) aynı anda birden fazla şeyi düşünmeyi tuhaf buldum. sonra böyle düşündüğüm için kendimi de tuhaf bulmuş olabilirim .

bu mümkün.

sonra sakince (başka türlüsü mümkünmüş gibi. ama yine de bu fazla kelime burada dursun ) bıçakla balı sıyırdım zorla da olsa kalan pideyi yedim asansöre bindim ve hala kendimle başa çıkamadığımı aklıma getirdim. asansörden indim. uyudum.

...

2011-07-12T08:18:00.001+03:00

şekk

...

2011-06-20T23:53:00.000+03:00

nereye?

nereden?

asfaltta saksağan...

2011-06-16T02:41:00.001+03:00

Pterodactyl Plains - Solace (Stolen Concert) from Concert Volé on Vimeo.

.sekme.

2011-06-07T23:32:00.000+03:00

Future Islands - "Tin Man" from Sean Ruch on Vimeo.

madlen

2011-05-27T01:00:00.002+03:00

teneke kutunun parıltısı...

burada cümleler vardı. şimdi yoklar.

olmadık bir zamanda (en olmadık değil ama ) çalmaya başlayan bir parça hakkında cümleler kurmuştum. o cümlelerin içinde "teyel" kelimesini kullandığımı da söyleyebilirim. sonunu getiremedim. cümlelerin işte anlayın. bir menzili varmış gibi... sonra bir hâl'e... (buraya teyel kelimesini koymaya niyetlenmiş olabilirim ) vazgeçtim. sonra ( bu kelimeyi ne kadar çok kullandığımı düşünmüyor değilim ) geçen yaz ya da sonbahardan bu yana ilk defa bir sivrisinekle karşılaştım , kulağımda kulaklıklar olduğu halde televizyona bakıp durdum , kendime bir şarkıcıyı ne kadar da sevmediğimi hatırlattım, blogdaki yazıların çıktısını alıp bir deftere yapıştırma fikriyle önce heyecanlandım sonra da bayağı buldum , başka günleri aklıma getirdim , üzüldüm , duruldum...

o parça bu parça değil...

Rocky Votolato - Sparklers from Stereopathic on Vimeo.

yazmak değil bulaşık yıkamak sağaltır bebeğim...

2011-05-18T23:59:00.005+03:00

Pandit - Kathryn, My Love from Tyler T Williams on Vimeo.

calvino , yo hayır ! kundera okumayan adam.

2011-05-18T01:20:00.005+03:00

neredeyiz?

kafede...

parkta...

otobüste...

manzarası olmayan özelliksiz bir merdivende...

alışveriş merkezinde...

herhangi bir sokakta...

evde...

-ama bir kumsalda olmadığımızı pekala biliyorum-

....

mutsuzluk diyorsun. bir zamanlar mutsuzluğu kendine çok yakıştırdığından bahsediyorsun. başka şeylerden de bahsediyorsun (özlediğin bir meyveden , eşini aldatan birisinden , arkadaşınla yaşadığın tartışmadan) şimdi diyorsun. " bu -şimdi-nin birkaç yıla yayıldığını ve geleceğe sarktığını bildiğimi varsayıyorsun. " şimdi mutsuzluğu çağıran her şeyden köşe bucak kaçtığını söylüyorsun. mutsuzluğu çağıran şeylerin envanterini çıkarmaya ve bunu benimle paylaşmaya yelteniyorsun... kısmen de başarıyorsun. sonra saçların uzayınca kıvrılıyor mu senin diyorsun. mutsuzluğunu çoğaltan şeylerin biri de onun hakkında konuşmak der gibi diyorsun bunu. (belki de alakası yok ) pişmanlık değil de adlandıramadığım bir hali yaşıyorsun.

kuşları gösteriyorsun ( sanırım açık havadayız ya da yakınlarda bir pencere var ) bak göç ediyorlar diyorsun. göç mevsimi değil ki diyorum. ve biliyor musun? o kuşların ne cinsini ne de göç mevsimlerini biliyorum.

sonra

sen yoksun.

...

2011-05-17T00:51:00.002+03:00

mahki.

2011-05-12T03:29:00.000+03:00

geçiyor dünya

yorgun eşya

sincap sıçrıyor ağacına

ceviz yuvarlanıyor ve kalıyor

pars sağına doğru

kaskatı

şöyle bir kayıyor.

c.z.

akşam akşam bu şiir bana başka bir şiiri çağırıyor. "başka şiir" anımsayabileceğim bir uzaklığa kendini sabitliyor. benim de ona yaklaşmam gerekiyor. ama vazgeçiyorum. televizyonda yüzde yüz hit müzik çalıyor , köpek hırlıyor , bir kepenk iniyor ( evet iniyor) ve ben uzaklaşıyorum. ve biliyorum ki anımsamak istersem ( burada anahtar kelime : takat) orada olacak. şimdilik sadece anımsadığımı -anımsayışı- anımsamam yeterli....

ya sonra?

daldan dala

2011-05-11T00:23:00.000+03:00

Lone Wolf - 15 Letters from Bella Union on Vimeo.

bir smog albümüne nasıl sahip oldum...

2011-05-10T02:19:00.005+03:00

o gün o kitabı almalıydım...

her şey böyle başlamış olabilir.

ya da üç günde bir kitabın baskısının kalmamasıyla da...

bu yazıyı okumaya devam edince göreceksiniz ki başlayan ve biten bir şey de yok.

o gün o kitabı almayıp yerine diğer kitabı almam istiklalde yedi , beşiktaşta iki ve kadıköyde dört kitapçı gezmeme neden oldu. aman allahım bu kitap da ne acaba diye heyecanlanan okurlarım öyle heveslenmeyin pek ; ilginizi çekecek , hevesinizi bilediğinize değecek bir kitap olmayabilir bu... ( heves bilemek . peh! ne demekse) inadımın sebebi , basit bir seçimin beni üç gün içinde bir kitabın baskısının bitebileceği dehşetiyle ( sonradan okuduğumda bu "dehşet" kelimesinin durumu anlatmak için hiç de uygun olmadığını anladım ama ibret olsun diye değiştirmeyeceğim )karşı karşıya bırakmasıydı. "öyle şey mi olur ya" ile "hadi canım oradan" özgüveniyle soluğu diğer kitapçıda aldım ve oradan da aldığım olumsuz yanıt karşısında "burada da yok ama diğer kitapçıda kesin vardır" düşünceleriyle mekandan ayrıldım ve diğer kitapçıda da aynı yanıtı alınca sıradan bir güne anlam kazandıracak meşgaleme de sahip oldum. taktım . bulacaktım. diğer kitapçıda da aynı cevabı alınca (amma da cevap aldım değil mi) biraz soluklanayım dedim ve gözüme çarpan bir güncel sanat sergisi kitabını incelemeye başladım. bu ne be diyerek yerine bıraktım ve daha fazla dikkat çekmeden dışarı çıktım. kendimi içimden sanata sokayım derken yakaladım. "sanatınıza" değil "sanata" . sanırım kitabın baskısının olmamasının yan etkileri bunlar. yoksa güncel sanatla aramızda seviyeli bir ilişki vardır. istiklalde gezilebilecek yerleri gezdikten sonra atla lan dolmuşa git beşiktaşa dedim. ve sizin de tahmin edebileceğiniz gibi içimden geçenleri yaptım. ama beşiktaşta da yoktu. sonra ulan buraya kadar geldin atla vapura git kadıköye diye düşündüm. jetonu aldım ve kalkış saatine baktım altı on beş yazıyordu. sonra saatime baktım beş kırk altı ... yuh dedim yuh. dedim serkan atla üsküdara bin dolmuşa valla daha çabuk gidersin. sonra yine dedim oğlum manyak mısın? acelen ne? sonra uzun bir süre kendime hiçbir şey demedim. kadıköy dolmuşunda solumda oturan adam şimdi adını hatırlamadığım bir durağa geldik mi diye sordu ben de olağanüstü sevimliliğim ve hazır cevaplılığımla : dört kişi içinde (şofürü saymamıştım) sanırım buraya en yabancı insanı buldunuz tebrikler dedim. adam gülmedi , şoför biraz tuhaf bir şekilde sırıttı ( az sonra bu sırıtışın "eyvah lan adamın ineceği yeri söylemeyi unuttuk halet-i ruhiyesinden kuvvet alan bir sıçtık sırıtışı " olduğunu anlayacaktım) abi seni karşıdan gelen arabaya aktarayım kusura bakma dedi ( o sırada karşıdan gelen araca el etti -evet evet el etti- dolmuş yavaşladı ve şoför ne yazık ki doluyum dedi ) adam inerken şoföre (tamam haklısınız amma çok şoför dedim ) kendisini ineceği yer konusunda üç kez uyardığını söyledi ( ama bence o kadar uyarmadı , müziği kısık sesle dinliyordum duyardım yoksa. iki olabilirdi ama üç ? sanmıyorum ) sonra kendimi meydanda saate bakarken buldum. altı on sekiz. içimden kendimi tebrik ettim. ( tabi bu işin maliyetini görmezden geldim) sıkıldınız değil mi? tamam bakın kadıköye geldim bile. sadede geleceğim: burada da bulamadım. insanların beni gösterip: hey şu üç semt dolaşıp da eli boş dönen şaşkın çocuk değil mi dediklerini hissediyorum ( tabi böyle bir şey hissetmedim ey okur bu cümle buraya "şekil" olsun diye konuldu. ) taaaaaaa ( geldiğim yeri duysanız bu "a"ları daha da uzatmam konusunda bana hak verirdiniz) buraya kadar boşuna mı geldim ben hissiyle başa çıkamayacağımı anlamıştım. ve buraya gelişime bir "kulp"takmalıydım. çok geçmeden de buldum: ben buraya albüm almaya geldim değil mi ya! tabi kesinlikle! hemen zihniye girdim. suratıma "bu albümü almak benim için çok önemli" ifadesini takınarak ( tabi böyle bir ifade takmadım. yazı yazmak böyle işte bazen bir roman okursunuz ve romanın çoğunun gereksiz ve saçma betimlemelerle dolu olduğunu düşünürsünüz.üşenmesem buraya gerçek bir romandan gerçekten gereksiz ve saçma bulduğum bir betimlemeyi almak isterdim. neyse benimkisi de işte o gereksiz ve saçma betimlemelerden biri ) smog var mı dedim. var dedi. içinde "bu albümü bulduğuma inanamıyorum" ile "ama burada da bulacağıma da inanıyordum bakmayın siz bana" anlamları da çıkarılabilecek bir teşekkür edip albümü aldım. pasajdan çıkarken , yemin ediyorum size, ulan kitabı bulmaz mıyım şimdi diye düşündüm. ve o kitabın olma ihtimali en düşük ( ve aslında en yüksek , çünkü orada o kitabın olabileceğini düşünüp de girecek insan sayısının azlığı bunu yüksek yapıyor) kırtasıye , ıvır zıvırcı ve kitapçı olan dükkana girdim. şaşırmadım. oradaydı. aldım. (o kadar şeyi bunun için mi yazdın diye düşünebilirsiniz.) bir de albüm almıştım. kız yüzde on indirim yapacağını söylediğinde bari tren parasını amorti etse diye içimden geçirdim.

vapura bindim . acıkmıştım. kendime eve kadar bir şey yememe cezası verdim. ki bu hafif bir cezaydı. vapurda yanıma yine (sizin bilmediğiniz ama daha önce de yanıma oturan "bulmaca çözen teyzeler" vardı) bulmaca çözen bir teyze oturdu. bu bir işaret olmalı dedim. kalktım. güverteye çıktım. içimden bugünlerde herkesten duymaya alıştığım bir şeyi geçirdim: havalar da ısınmadı gitti. yerdeki ahşap parçasını şık bir vuruşla ( dışarıdan salakça bir hareket olarak görülme ihtimalini de dışlamayarak) denize gönderdim. sakalımın çıkmadığını ve başka şeyleri aklıma getirdim. karaköyde günde en az bilmem kaç kişiye vay be ne büyük gemi bu diye cümleler kurduran bilmem ne cruise demirlemişti. içimden böyle bir şeye hayatım boyunca binip binemeyeceğimi de geçirdim. ( e yeter ama ) sonra içimden geçen bu şeyi de saçma buldum. bakın eminönü iskelesine yanaştık bile...

tren kalkmak üzereydi. en arka vagondan ta ki hiçbir vagonda yer olmadığına kani olduğum vagona kadar koştum. (ki biraz utanarak söylemeliyim ki bu orta vagon ile lokomotif arasında kalan bir yerdeydi) başka adamların da benim gibi şaşkın ve komik bir şekilde koşmasına neden olan birkaç sinyal daha verildi . ve az sonra da tren olması gerektiği gibi kalktı.

genelde ayakta kitap okumam ve bu kitabın arka kapağını daha önce okumuştum. ama trende, ayakta kitabın arka kapağını okusaydım şunların yazılı olduğunu görecektim:

"adsız karakterler , pek az kişinin gözüne çarpan olaylar , tekrarlanan temalar ve incelikli detaylarla örülü dokunaklı bir övgü"

kumkapıya geldiğimizde saatime baktım yaklaşık on dakika olmuştu, o zaman tren bu hızla giderse yirmi dakika sonra oradayım diye düşündüm. böyle gereksiz hesaplarla zihnimi meşgul ettiğim için kendimi kınamadım. karşımdaki adamın elindeki gazetenin x takımının şampiyon olması için kaç saniye kaldığını yazan manşetini okudum. başka şeyleri de aklımdan geçirdim. ve geldim...

bu anlamsız ve yorucu günümü çekilir kıldığı için herman düne grubuna ne kadar teşekkür etsek az olabilir... (bu nasıl bir cümle... bu da dursun hadi...)

.berzah.

2011-05-03T20:41:00.003+03:00

sevgili s.

havalar ısınmaya başladı. artık gündüz kombiyi açmıyorum bile.

şiir okuyorum.bu bana uzun zamandır "şiir" okumadığımı hatırlattı...

ebubekir eroğlu var... bahsetmiş miydim sana? onun kitabında altını çizdiğim yerlerin neden altını çizmiş olabileceğimi düşünerek geçirdim bütün günümü... ( aslında sen de iyi bilirsin ki "bütün gün" bununla geçmez , muhakkak başka şeyler de yapmışımdır. mesela sana yazmadığım diğer günlerde yaptığım şeyler gibi... kahvaltı etmek , evi temizlemek , babaannem ile konuşmak , yürümek , alışveriş yapmak , birileriyle buluşmak , gündelik hayata ait alelade şeyler işte. ha! sana yazdığım şeylerin de bu aleladelikten döllendiğini de kabul etmek lazım) ve biliyor musun ? bazı dizelerin neden altını çizmiş olabileceğimi anımsayamadım. (bir zamanlar şiirde climaxe prim verirdim şükür ki o günler geride kaldı.) bu upuzun parantezlerden sıkıldığını , yazdıklarımı okumanı zorlaştırdığından bahsetmiş miydin? olabilir... uzun zamandır lale müldür okumadığımı da (hem de çok uzun zaman) farkettim. arkadaşım olsa yıllarca konuşmaz , sonra hiçbir şey olmamış gibi yeniden konuşurduk. sonra belki hiçbir şey olmadan yine konuşmazdık... ah evet konu neydi? lale müldür okumamışım. hem de uzun zamandır.

bak şunun altını çizmişim mesela:

"zaten cevabıyla birlikte mayası tutar değdiği her yüreği sarsarak doğar bir soru" dediydin "içten ve hakikiyse"

...

baharın geldiğini yeni yeni anlayabiliyorum.geçen gün canımı yakan ısırgan otları kocaman olmuşlar , neredeyse belime kadar geliyorlar . bir de sümbül var , görsen şaşırırsın , sapında o kadar çok çiçek açmış ki bu yüzden (belki de başka bir nedenden ) hepsi eğilmişler... ( tamam! belki görsen şaşırmazsın.)

kendine iyi bak

ben.

dişin kırılmasına vesile olan sakız.

2011-05-01T14:30:00.002+03:00

bazı şarkıların klipleri olmalı ama yoklar... (kendimi böyle bir cümle kurduğum için kutluyorum )

grant lee buffalo da iyiymiş...

2011-04-27T00:38:00.002+03:00

.bir defterden.

(aralarında hiçbir şey olmadıkça olmayanın anısının cehennem azabı yarattığını söyler) m.d.

sapma.

2011-04-18T02:47:00.002+03:00

hiçbir kitabını okumadığım halde hiçbir kitabını sonsuza kadar okumak istemeyeceğime emin olduğum yazarlar var.

bu pek hastalıklı bir düşünce değil dedi...

iki

2011-04-09T18:08:00.000+03:00

marcher

marcher

?dışında-yanında?

2011-03-29T00:04:00.000+03:00

Melodium "Not Yet 2" from Audio Dregs Recordings on Vimeo.

hayat

2011-03-21T00:05:00.000+02:00

evler , evlerin içindeler...

2011-03-15T23:35:00.003+02:00

iki alıntı.

alt kat odalardan birinde pencerede , taşlıkta , sofada , eski bir koltukta , mutfakta ,hepsinde ayrı ayrı , hepsinde birden , durarak , yoklayarak , yaslanarak , yürüyerek , öyle işte.

o.r.

-löklök baba , bu oda ne zaman geldi bu eve?

f.k.

dursun burada...

f.

2011-03-05T22:51:00.002+02:00

.ikindi sohbetleri.

"herhangi bir yer"

-yanlış tefsir dostum , yanlış!

-mümkün dostum mümkün...

PRISCILLA AHN - 'I Don't Think So' - A Takeaway Show from Jeremy M Lundborg on Vimeo.

sence de tuhaf değil mi?

2011-03-03T01:15:00.000+02:00

kısmen.

.terane.

2011-02-25T13:37:00.003+02:00

dün drag city'den albümleri çıkanlardan daha önce hiç dinlemediklerimi keşfe çıktım. (ah bir de cümle kurmayı öğrenebilsem ) ve bu keşif benim edith frost ile tanışmamı sağladı. ekseni kayan müzik zevkim yavaş yavaş kendine bir kimlik mi kazanıyor bilmiyorum ama (ki bunun ne önemi var ) bu kendi halinde ablamızı (ki kendisi ona abla diye hitap edebileceğim bir yaşta ) dönüp dönüp dinleyeceğimden eminim.

yine dün , uyar'ın içinde dirim kelimesi geçen şiirini uzun uğraşlar sonra buldum...

ki tam da şöyle yazılmış:

ey dirim
memelerin hep dursun ağzımda.

ve az sonra dünden kalan domates çorbasını içeceğim.

.random.

2011-02-23T01:25:00.001+02:00

basic space

2011-02-22T14:53:00.004+02:00

sevgili s.

lavabo tıkanmış , bakkaldan lavabo açıcı alıp talimatlara uygun biçimde kullanmama rağmen başarılı olmadı. (sanırım dirsekten ya da daha da derinlerde bir yerden tıkanmış olmalı )

bir de sifonun plastik bir parçası kırılmış onu yine bakkaldan aldığım yapıştırıcı ile birleştirdim ve inan bu işe yaradı. ( ah bu yirmi beş kuruşluk ürünün bir de adı var: quickstar. işe yarayan şeylere sempatim vardır . bunu sen de biliyorsun )

dışarıda bir şeyler oluyor s. gazeteler , haberler söylüyor bunu. umurumda mı? belki. ya da inan bilmiyorum. sadece haberim var. fazlası değil.

neyse.

insan bazen kendinden utanmamalı s. bugün müzik eşliğinde tuhaf hareketler yaptım. ( dans etmek? ya da buna öykünmek? bilmem...)

sana daha edebi cümleler kurmak ister miydim bilmiyorum. (bence bunun bir önemi yok )ama bu cümleleri yadırgamayacağını da biliyorum dostum.

yürüyorum , bir şeyler dinliyorum , az da olsa okuyorum.

çoğu şeyi unuttuğumu anımsıyorum.

ve biliyor musun? hala andie macdowell'ı neden bu kadar güzel bulduğumu bilmiyorum.

yaz diyorsun dostum. ben de yazıyorum.

ben.

!hell yeah!

2011-02-18T15:29:00.001+02:00

sonra...

hiçbir şey olmadım.

refik

2011-02-16T01:57:00.003+02:00

buraya bill callahan hakkında bir şeyler yazacaktım. böyle kurgumsu. beğenmedim. belki de beceremedim. ama şöyle bir rüya görsem şaşırmazdım : elinde gitarı ben nereye gitsem peşimden geliyor. ve hep şarkı söylüyor. bakkalda , metrobüste , trende , iş görüşmesinde hiç ayrılmıyor yanımdan...tuhaf olanı ise kimse tuhaf karşılamıyor bu durumu.

Bill Callahan (SMOG) Diamond Dancer Music Video from jake maymudes on Vimeo.

sonra

soda içiyorum ve uygarlıktan gözleri patlamış adamları düşünüyorum. ( buraya nereden geldik abi diye soranların dimağlarını öpüyorum)

sonra uyanıyorum ( ki uyandığıma göre uyumuş da oluyorum)

her şey geçiyor.

pike

2011-02-09T01:57:00.003+02:00

buraya şu cümleleri alacaktım:

To the ordinary man. To a common hero , an ubiquitous character ,walking in countless thousands on the streets.

sanırım aldım bile. Certeau kuruyor bu cümleleri. yok yok kendime pay çıkarmıyorum buradan telaşlanmayın. bugün o kadar keyifli o kadar amaçsız gezdim ki eski karım benim peşime bir dedektif taksa dedektif o gün işini bırakırdı... yürümeyi uzatmak için kendimi -tatlı bir kararsızlığın- keyfiyetine bıraktım.

sonra?

aslında öncesinde arkadaşlarım ile buluştum. hiç olmadığı kadar erken kalktım. ablamın gönderdiği çakma parfümü sıktım. feist dinledim uzun bir aradan sonra. (ki bazen , bir erkek neden feist dinler diye de sormadım değil. ama bazen. ) mağazaları dolaştım. bir ikisine alıcı değil bakıcıyım dedim. bir şey beğenmedim. triko tasarımında insanlığın daha çok yolu var diye düşündüm. ama siz de tahmin edersiniz ki bunu kimseyle paylaşmadım.

sonra?

sonra yoruldum.

eve telefon açtım ve ne yemek olduğunu sordum. ( ki bu bence çok havalı bir şey ve uzun zamandır böyle bir lüksüm yoktu) balık kızarttıklarını ve benim için dört tane ayırdıklarını söylediler. ama ben benim için ayrılan balıkların benim gelişimi beklemeden soğuduklarını da bildiğim için yapana teşekkür edip dışarıda yemek yedim. ( insan tasvip etmediği şeyleri ne kadar da kolayca yapabiliyor)

sonra eve geldim.

sonra sinirlendim. haklılığın bir önemi olmadığını , karşındaki insan senden tamamen farklı düşünüyorsa onu ikna etmenin beyhude olduğunu bilmeyecek kadar da toydum. sonra daha da sinirlendim. sesim yükseldi , daha da yükseldi... sesim beni , eşyaları , evi , sanırım komşuların pencerelerden taşan kafalarını yuttu. yükseldim... ( ki buna ne gerek var değil mi ) ve kendimi gördüm. utandım. üzüldüm. (yok kızmadım. ona takatim zaten kalmamıştı)

sonra ?

sonra bunları burada ifşa etmeye başladım.

ya önce?

televizyonu açtım. birileri mısır hakkında konuşmaya başladı , jackie chan filmine baktım. ( ve evet izlemedim baktım. uzun süre bakmış da olabilirim ) televizyonu kapattım. neden olduğunu anlayamadığım bir şekilde cahit zarifoğlunun şiir kitabını elime aldım. okumadım. ankarayı hatırladım.

sonra?

sonrası tam da şu an yazdıklarım. müzik var. ( jim noir git başımdan , şimdi seni dinleyemem )

ya önce?

ne dersin?

2011-02-06T00:21:00.001+02:00

Korkusunu haklı çıkarmış, yazgısına ulaşmıştı Marcher ; tam bir şaşmazlıkla alnında başaramayacağı yazılan tüm her şeyi başaramamıştı.

expectations

2011-02-04T17:44:00.002+02:00

seviyorum böyle şeyleri...

neleri mi?

kendisiyle the black cab sessions videolarını tararken tanıştım...

bir adı ve hoş bir sesi var...

buyurun buradan dinleyin:

David Thomas Broughton - A Take Away Show from La Blogotheque on Vimeo.

başka?

iyilik sağlık...

neden mi?

2011-01-23T23:56:00.004+02:00

One morning , over at Elizabeth's beach house...

midge

2011-01-22T01:01:00.003+02:00

eğer hayatım içinde bulunduğum günler gibi devam ederse otobiyografimi yazmak hiç de zor olmayacak...

geç uyu , geç uyan , bakkala gitmek dışında dışarı çıkma , bakkal ve köpeği kızdıran çocuklar dışında diyaloğa girme...

hmmm bir de işsizlik var tabi. askerden döndükten sonra ne kadar işsiz kalabileceğime dair kötümser tahminlerde bulunuyordum ki sonra üzülmeyeyim. ilginç olmayan : iş bulamamam. ilginç olan ise bu duruma alışmam. belki de kendime kızmaktan yorulmuşumdur bilmiyorum , ondan olabilir bu kayıtsızlık halleri. yine ilginç olmayan bir diğer durum ise boş zamanım olsa da şunları yapabilsem dediğim şeylerin hiçbiri ile ilgilenmemem. ah sıradan insan olmanın meziyetlerinden biri de bu değil midir?

bu bloga bazen günlük muamelesi yapıyorum. ki buna kimsenin itirazı yoktur sanırım.

neyse.

iyi ki müzik var...

bu uzun ve boş günlerde bol bol müzik dinliyorum. sıkıcı da olsa bir albümün tümüne tahammül edebiliyorum.

tahmin edeceğiniz gibi bir parça paylaşacağım sizlerle.

chris garneau söylüyor. fireflies.

Chris Garneau - Fireflies from daniel stessen dot com on Vimeo.

el radio albümde yer alıyor ve albüm içinde döndürüp döndürüp dinlediğim parçalardan biri...

evet john diyor ki: well?

etajer...

2011-01-17T03:36:00.005+02:00

handke ve babama... (havalı oldu böyle)

ş-bazen borges benim içim hiçbir şey ifade etmiyor.

y-ben de uzun zamandır bir semt pazarının içinden yürümedim.

ş-a ay'ın senaryosunda "melamin" kelimesi geçiyor dikkat ettin mi?

y-bazen durduk yere aklıma geliyor , m'nin babasının citroeni vardı , hot hot hot parçasını ilk defa o arabada dinlemiştim. bak şimdi de aklıma geldi.

ş-vitrinde porselen bir tabak var , üzerinde kocaman bir alabalık var. sahi alabalıktır değil mi o?

y-benim için de...

ş-ben de...

...

kunt.

2011-01-10T13:26:00.002+02:00

-seni bir daha görebilecek miyim?

-beni tasarlayamazsın , kendiliğindenliğim...

-olsun , anımsamaya çalışacağım seni.

-sanmıyorum...

uyandım.

rüya: mucizevi ve buruk...

babaannemin tansiyon ilacını almaya eczaneye gittim. eczaneye giderken ve eczaneden dönerken dylan mondegreen dinledim. kahvaltıda halama zeytini çok sevdiğimi söyledim ve yıllar sonra salam yedim.

hala rüyayı düşünüyorum...

ne demekse...

2011-01-08T04:36:00.000+02:00

çatallanmayan hayat...

sizden biriyim.

2011-01-02T02:29:00.004+02:00

tıngır mıngır. ( bu ikilemeyi seviyorum )

bir grup : at swim two birds. şu parçasını dinleyerek fikir sahibi olabilirsiniz: www.youtube.com/watch?v=1JbFPrVgCi0&feature=related . grup hakkında bilgi sahibi olma amacı ile araştırma yaparken ( araştırma mı? bu kelime olmadı ama hayırlısı ) bir blog dikkatimi çekti: at swim - two - birds ( bu arada irlandalı bir yazarın böyle bir kitabı var ) dikiş-nakış ve benzeri işlerin sergilendiği bir mecra bu blog . ( tabi dahası da vardır) neyse , şu çok hoşuma gitti:

şöyle şeyleri de var ve sanırım bunları satıyor da: www.flickr.com/photos/at-swim-two-birds/5275179680/. neden bilmiyorum ama çok hoşuma gitti bunlar. siz de göz atın belki hoşunuza gider ve belki nedenini de bilirsiniz.

sanırım roman yazacağım ve ilk kelimesini daha doğrusu cümlesini de yazdım bile: ah!. sanırım son cümlesi de belli: hmmm. evet iş bu iki kelime ya da cümleciğin arasını doldurmak.

çocuklar komik , willard grand conspirancy iyi...

dinleyin , bir şey kaybetmezsiniz.

Willard Grant Conspiracy - Vespers from Bandwidth on Vimeo.

bazı şeyleri seviyorum.

neden olmasın.

2010-12-30T02:02:00.007+02:00

arşivimin bir kısmını n'ye verdim... folk , singer songwriter dolu arşivimi beğenmedi... eh yapacak pek de bir şey yok... ( bu üç noktalar da neyin nesi )

n şiir okuyorum dedi. dylan thomas okudun mu dedim? aldık bi collected poems robinsondan. artık okuyacak...

mecidiyeköyden sirkeciye yürümek... daha fazla yürüyebilirdim ama bu havada bu kadar yeter.

otobüs , metro , minibüs gibi taşıtlarda simit yenilmesi yasaklanmalı, nedenini anlayamıyorum ama midem bulanıyor.

bugün de a.a. bondy kardeşimizin bir başka parçasında takılı kaldım: no man shall. dinlemek isterseniz buradan yakın: http://www.youtube.com/watch?v=HSoJTUli_kM&playnext=1&list=PL701E538D6F80581E&index=22 (parça hop diye bitiyor , isterseniz bir de şu var: http://vimeo.com/16617885. ) bu parçayı neden bu kadar sevdim?

mujiden almaya değer gördüğüm tek şey : cd zarfı... kalemleri dandik yav.

gorky's zygotic mynci dinleyelim mi?

CHRISTINA from diana gurley on Vimeo.

karanfil sokakta bulunan dosttan albümlerini almıştım. bunu daha önce yazmış olabilirim. bir albümleri kalmıştı , onu almadığıma çok pişmanım...

ben bunu sevmedim hiç diyenler için gelsin: http://www.youtube.com/watch?v=8bpORVVhWv4

frontier ruckus söylüyor siz de dinliyorsunuz.

2010-12-22T01:53:00.003+02:00

bugün birçok şarkı dinledim. çoğu da ilk defa dinlediğim şarkılar... ki bunlardan bir tanesini sizler de dinleyeceksiniz.

...

bugün cd almaya da teşebbüs ettim.

...

almaya teşebbüs ettiğim ama almadığım albümler şunlar:

david sylvian - dead bees on a cake.

(mükemmel bir albüm kapağına sahip . -tamam abartmış olabilirim ama bana öyle geldi- bu arada burayı neden parantez içinde yazdıysam?) i surrender bu albümün içinde. ki hoş çok hoş bir parçadır. bazı albümlere sahip olmalı. bu da onlardan biri. benden önce birileri almazsa bir gün o da benim olabilir.

lambchop -how i quit smoking.

bu onların ikinci albümleri. bunun dışında dükkanda "is a woman" albümü de vardı . bir de arayıp da bulamadığımız what another man spills . lambchop iyidir. onların da albümleri toplanmalı.

barry adamson - king of nothing hill.

bu albüm ucuzdu. alabilirdim. acaba neden almadım?

evet almadığım albümler bunlar. ama lambchop albümlerinde içim kalmadı değil.

...

aşağıdaki parçayı vapurda sudoku çözen azimli teyzeme , dalgakıran üzerinde dizilmiş kuşlara ve sizlere armağan ediyorum.

grubumuzun adı: frontier ruckus. michigan'lı kardeşlerimizi bu güzel parçaları için tebrik ediyorum.

Frontier Ruckus - What You Are - Halfway House Sessions from Halfway House on Vimeo.

sudden and light

2010-12-17T02:09:00.004+02:00

the swell season dinliyorum. evet ilk defa. ve evet hoş. çok hoş diyorum. ( bunu içimden diyorum tabi! yani amcama söyleyemem , babaannem halden anlar : sen diyorsan doğrudur evladım der. onun için buraya yazıyorum. teyit için değil . belki de sadece bir şey yazmak için yazıyorum )

c.hakan arslanın kitabına göz atıyorum. ( daha önce de bunu yaptım. sanırım kitabın tamamını okumuş olabilirim. sayfalardan ve aldığım notlardan bunu çıkarıyorum. bu arada rejiden hangi kitap diye soruyorlar: şiir kitabı olan diyorum. )

şunu yazmış :

tuvaletteki aynada gözüme bakarken gözümdeki aynada bana bakan beni gördüm,

ne bayağı bir deneyim

yücelttim onu

boka buladım.

hoşuma gitti. bir şiirin hoşa gitmesi ne kadar bayağı bir deneyim de diyebilirim ama demem. mesela yengem sorsa : be oğlum nesi hoşuna gitti bu şiirin? cevap veremem. ama yengem de sormaz böyle sorular. hatta arkadaşlarım da sormaz , onlar da babaannem gibi halden anlarlar. en azından bazıları.

bugün pudingli pasta yaptım. bir kakaolu bir sütlü bisküvi dizdim. bildiğiniz pudingli pasta canım! bence güzel oldu. tek kusur bazı bisküvilere pudingi iyi yedirememişim. o kadar olacak. o kadar kolay ki günaşırı kendime yapabilirim.

diyorum ki bunları kim okuyacak. allah ömür verirse yine ben.

son olarak

ordinary ne hoş bir kelime...

...

2010-12-10T03:41:00.003+02:00

hiç de kötü sayılamazdı oysa

dünyada bir şeylerin birbirine benzerliği

turgut uyar.

değil mi?

.yep.

2010-12-09T02:29:00.002+02:00

giriş: james dinliyordum. james güzel müzik yapıyor dedim . ( evet bunu demiş olabilirim )

gelişme: bugün serginin tekini dolaştım. küratör amcamızın yazısını okuyunca birden aydınlandım. ben sanatçı olabilirim. evet bu mümkün diye haykırdım. ihtiyacım olan tek şey bana inanan bir küratör... daha doğrusu ben ne yaparsam ona kuramsal bir kılıf bulabilecek bir küratör... sergiden çıktım , biraz yürüdüm ve acıkınca bir büfeye girdim , tavuk döner söyledim. tavuk döner bana her zaman esin vermiştir. birden malevich aklıma geldi. heyecandan ayranı üzerime döktüm. tabi ya! malevich dedim...

sonuç: neden olmasın.

bekleyin.

dört kişi.

2010-12-06T02:14:00.003+02:00

resimdeki o iki pencereli ( iki kat diyemiyorum , aslında pencere de denilemez ) o yapı gizemini hala korumakta. yangın kulesi mi? silo mu? ev mi? ne?

p.n.i.n.

2010-12-06T02:04:00.002+02:00

olaysızlık ve.

2010-12-02T19:13:00.003+02:00

.fragman

.ülkerin luna diye bir çikolatası vardı.bugün aklıma geldi. ama bilmiyorum artık var mı?

.konusu evlilik dışı ilişki olan ya da benzeri olaylar etrafında dönen roman ve filmlere hep uzak durmuşumdur. (inanın sizleri ikna edecek nedenlerim yok ) ama libby ve the end of the affair ayrıdır. ikisi de romandır. birisinin filmini de izledim. bugün bu iki kitaptan kaybettiğime rastladım ( the end of the affair- zor tercih ) az kalsın alacaktım ama almadım. oracıkta son bölümünü okudum ve çıktım.

.bağcılara giderken minibüsün ön koltuğuna oturdum ve oturmamla birlikte ne kadar da yorulmuş olduğumu fark ettim. bu yorgunluk vesilesiyle yorgunluğuma refakatçi müzik aradım. yeni yüklediğim ve evet yeni keşfettiğim ( 2007 yılında ilk albümünü çıkardığı göz önünde bulundurulursa çok da geç kalmadığım ) a.a. bondy kardeşimin albümünün bunun için uygun olabileceğini düşündüm. ilk altı parçayı uyanık diğer altı parçayı ise uyurken dinledim . dönüş yolunda albümün tamamını uyanık halde dinledim. "american hearts" son zamanlarda dinlediğim en iyi albümlerden birisi ( ooohooo hafız sen biraz geç kalmadın mı diyenleri de bağrıma basabilirim )

az sonra bu albümden bir parçayı sizlerle paylaşacağım.

.canım eker supangle çekiyor ve bulamıyorum.

.güzel şarkılar iyi ki varlar.

hmmm kere hmmm

2010-11-29T20:56:00.002+02:00

sevgili blog bugün junior boys dinledim hep... sneak a picture parçası taksime giderken başka taksimden dönerken başka geldi kulağıma...

e. ile görüştüm... kel olmak üzere ama bunu hala kabüllenemiyor sanırım. yani o saçlarını en azından üçe falan vurmalı. bunu ona daha önce söyledim. ama bugün yüzüne karşı bunu dile getirmedim. ikimizinde fazla parası yoktu. önünden her geçtiğimde burası nasıl bir yer acaba dediğim z.'ye gittik... menüye bakıp birer fincan birer de bardak çay içebilecek kadar paramız olduğunu hesapladım. (bardaktan kastım ince belli olanı ) ve gerçekten de bunları içtik. bahşiş bırakmadık.

dolmuşa bindim. sanırım biraz acıkmıştım. tekrar junior boys'u açtım ama dedim ya dönerken başka geldi kulağıma tahammül edemedim bu sefer. ( e giderken zaten bol bol dinlemiştim nasıl olsa ) cowboy junkies nasılmış dedim? tahmin edileceği gibi daha önce dinlememiştim . ve sanırım renmin park parçasında takıldım kaldım...

http://latentrecordings.com/cowboyjunkies/music/

sanırım siz de buradan dinleyebilirsiniz...

sevgili blog senin de tahmin edebileceğin gibi eve geldim. yemek yapıyorlardı. ablam yoğurt çorbasının içine soğan katacağını ama ilk önce benim için ayıracağını söyledi... evet o benim neyi sevip neyi sevmediğimi bilir...

öyle işte...

bu ne be ? bu nasıl blog yazısı diyenlerin gözlerinden öperim...

doya doya okuyun diye...

2010-11-12T00:43:00.002+02:00

She would always sleep with her husband and with another man in the course of the same day, and then the rest of the day, for whatever was left to her of that day, she would exploit by incanting, 'French film, French film'.

amy hempel yazdı. siz de okudunuz. şimdi işimize gücümüze dönebiliriz.

drinking at the dam...

2010-10-31T15:08:00.004+02:00

sanırım sürekli cd aldığım bir yer burası... ( ama inanın sürekli cd aldığım bir yer yok ) hadi plakçı diyelim. (içeride plaklar da vardı) sürekli cd aldığıma göre sahibini de tanıyorum. tanıyorum çünkü içeri girdiğimde masanın (kasanın , tezgahın ya da her ne ise onun ) orada başka çocuklar var . tuhaf bir şeyler var diyorum... tuhaf evet! neden mi? üç çocuğun da üzerinde testament tişörtü var... bunlar da kim lan diyorum içimden. ama içeri çoktan cd bakmaya girmiştim bile. raflara dönüp cd'leri karıştırmaya başladım. ama dinlediğim müzik türüne ait bir şey bulamamıştım. oysa artık hangi rafta ne bulunur ezberlemiştim. ( sürekli gidiyorum dedim ya) gençlerden biri ( biraz önce çocuk demiştim onlara) "abi aradığın bir şey var mı" dedi. ben de soruya bir soru ile cevap verdim:"burası el mi değişti?" , "evet abi" dedi . "eski dükkanın ürünlerini şuraya topladık bak istersen" . cd'ler üst üste yığılmıştı. biraz karıştırdıktan sonra içinden iki smog albümü buldum. birisinin üzerinde 25 diğerinin de 27 yazıyordu. ( sanırım bu tl cinsinden fiyatıydı) ama cebimde eminim ki 20 lira vardı. ve birisini bile alamıyordum... bunları buraya yığdıklarına göre elden çıkarmaya çalışıyorlar diye düşündüm. yani en azından birisini almak için pazarlık yapabilirdim. birisini cd'lerin oraya bırakıp diğerini elime alıp kasaya giderek gence bu ne kadar olur dedim. o da bu albümü bana hediye etti. evet hediye etti. ( evet çabucak oldu bu ) o sırada dükkana bunların arkadaşları geldi. ( sanırım uyanmak üzereydim çabucak oldu bunlar ) ben de dükkandan çıkmaya karar verdim. tam çıkarken yığılı duran cd'lerin en üstüne koyduğum diğer smog albümünü de el çabukluğu ile alıp iyi günler bile demeden dükkandan çıktım....

bu rüyada : üç testament tişörtlü genç . iki smog albümü . bir hediye . bir hırsızlık. pazarlık ve fiyatlar net olarak hatırlanmaktadır. diğerleri ise üfürülmüştür.

ne ile besleniyorum da böyle rüyalar görüyorum...

sanmam... ama olabilir de...

2010-10-26T02:28:00.002+03:00

istekler berbat lezzetler katardı içimize... n.z.

hmmmm...

2010-10-08T03:31:00.003+03:00

eski olmuş bir evin halleri...

dum...

2009-12-27T02:48:00.012+02:00

dum ağacı? koro: dum ağacı ?

...henry bech dum ağacından yapılma verandada durup çevreye bakınca bu eve benzeyen...

yalap şalap aramalardan sonuç çıkmıyor...

orjinal metin bulunuyor.

"the view from the gingerbread porch was of similar houses bla bla bla....

gingerbread? gingerbread porch... sundurmanın gingerbread hali... hali de bu dum ağacı ne ki?

victorian yapıda evlerde bu stilde sundurmalar varmış ... kabul.

derken bir anda bu dum ağacının yani gingerbread tree'nin latince bir adı olduğunu da öğrendim ve gerisi inanın çorap söküğü gibi geldi. bu faydasız uğraşım müthiş bir aydınlanma ile son buldu...

işte size dum ağacı:

latince adı: hyphaene thebaica ona gingerbread tree ya da thebaica dedikleri de oluyormuş

şuradan profiline bile ulaşılabiliyormuş:http://plants.usda.gov/java/profile?symbol=HYTH2

şuradan da mimaride gingerbread incelikler hakkında detay ve malumata ulaşabilirsiniz: http://www.empirewoodworks.com/

peki gingerbread sundurmalar sadece dum ağacından mı yapılıyor ? yoksa başka ağaçlardan da üretilebilir mi? bech'in durduğu veranda dum ağacından kabul. peki ya diğer gingerbread sundurmalar? peki ben bugüne kadar bir verandada durup şöyle bir etrafa göz gezdirdim mi? ya da bir verandada bulundum mu? ah hiç anımsamıyorum. verandası olan bir eve ayak bile basmadım sanırım. bir gün o da olacak... ( herhangi birinin verandasında bir süre durup bu yazdıklarımı anımsayıp gülümseyeceğim. bu bir süre beni evine davet edenin dikkatini çekmiş olacak ki içeriden seslenecek: serkan bey içeri buyurmaz mıydınız? )

evet dostlarım romanın orjinal adı bech is back...

gereksiz fragmanlarımla tekrar burada olabilirim ama söz vermiyorum... hadi o zaman ben yokken siz de bir şeyler dinleyin. mesela:

Port O' Brien - Stuck On A Boat from CitySlang on Vimeo.

brigge.

2009-04-11T03:23:00.002+03:00

işyerindeyim. çok katlı bir bina olan işyerim dükkan gibi. ankarada olması gerekirken sanırım istanbulda. mesai arkadaşlarımdan biriyle kavga ediyorum. ( ah evet o kişinin gerçek hayatta karşılığı var. ) sinirlenerek dışarı çıkıyor ve bisikletime atladığım gibi incirli-merter arası yolu yokuş aşağı süratle alıyorum. merterdeki otobüs durağında bir adamla konuşuyorum. adam nereye gittiğimi soruyor. şişli diyorum . sanırım şişliye gitmiyorum ama adam "vay be ne kadar uzun yol gidecek " desin diye bu yalanı atıyorum. merterden halin oraya giden yola sapıyorum . işte buradan sonra yollar bilindik güzergahından sapıyor. semtler , sokaklar , caddeler birbirinin içine geçiyor . artık burası her yer olabilir. ama bir tarif yapabilirsem vatan caddesi ile avcılar karışımı bir yerdeyim. yoldan bisikletle gitmeyi gözüm kesmiyor. yan yola sapıyorum. yan yol dediğim de anayolun yanında ona paralel bir patika. patika ama toprak bir patika değil taşlarla örülmüş. sanırım yağmur yağdığında çamur olmaması için . neden kaldırım değil de patika diyorum . (?) bisikletimle buradan gidebilir miyim diye kendi kendime soruyorum. ve birden kendimi bisikletim yanımda olmadan yürürken buluyorum. çok yürümüyorum ki bir kadının yüzü tanıdığım ve tanımadığım tüm kadınların yüzünün biçimlerini değiştirip duruyor.ekran gibi yüzü var yani. dar , spiral bir merdivenden karstik bir mağaraya iniyoruz . ama rüyamda buna kalker dediğime eminim. burası mağaradan çok insan yapımı bir yere benziyor aslında. sonra anlıyorum ki biz bir oyunun içindeymişiz. yani bilgisayar oyunu gibi düşünün. ve ipuçlarını izleyerek çıkışa ulaşmaya çalışıyormuşuz. arcade oyun gibi. üçüncü aşamasındayız. diğer iki aşamayı nasıl ve ne zaman geçtiğimi anımsamıyorum. odada . evet odadayız. ve odadan çıkış yok. bir sürü boru var ve boruların üzeri kireç kaplamış . düğmelere var. yanımda bir kadın var. rüyanın bir yerinde eski kız arkaşımdı şimdi başka biri.tüm yolları deniyoruz ama kapıya benzeyen hiçbir şey yok. düğmeler işe yaramıyor. kapıyı açmaya yarayacak tüm yolları deniyoruz. odanın bir kıvrımında "boys ..." ( evet boys olduğuna eminim) bir afiş görüyorum. onu terinden söküyorum ve tavandan bir ranza inmeye başlıyor. ranzada işyerinden bir arkadaşım var ve uyanıyor. biz özür dileyerek bunun bir rüya olduğunu ve uyanınca hiçbir şey hatırlamayacağını ona telkin ederek yatağın üzerine çıkıyor ve tavanda açılan boşluğa tırmanmaya çalışıyoruz. ve uyanıyorum.

hmmm...

2009-03-01T07:39:00.002+02:00

can sıkıntısı insana neler yaptırıyor be blog. aha feist:

zaten beni biliyorsunuz...

hümeyra fatma halam olur...

2009-02-13T22:43:00.010+02:00

"Çocuktaki Bahçe, vurgulamak gerekirse,
eşsiz bir İstanbul romanı. Yeldeğirmeni’nde
bir eski mahalleyi kâğıt üstünde
yaşatırken, ayakkabı tamircisiyle, bakkalı,
muhallebiciyle birbirinden renkli, ışıl ışıl
tasvirlere yol alıyor. Feyzi’nin anlattığı,
tasvir ettiği bakkal dükkânı, edebiyatımızda
benzerine rastlamadığım incelikte. ironiyle
hüzün bu dükkânda yarışıp duruyor.
Çocukluğumun bütün bakkalları sanki
orada, Çocuktaki Bahçe’de.

Yazık, bu romandan pek çok okur habersiz"

(selim ileri - zaman cumaertesi eki )

büyük harlerle yazalım : "YAZIK , BU ROMANDAN PEK ÇOK OKUR HABERSİZ " hatta bold olsun.

ben bu romanla nasıl karşılaşmıştım ? ( sanki on yıl oldu. okuyan da ne zannedecek! doğru kelime karşılaştım olmalı sevgili mormonlar )feyyaz kayacan! bu öykücümüzü ne kadar tanıyordum? cevap veriyorum : çok az. yapı krediden çıkan toplu öyküleri ile raflarda karşılaşmış şöyle göz ucuyla bir selam verip diğer kitaplar ile ilgilenmiştim. ne de olsa öykü ilgimi çeken edebi bir tür değil!

nasıl oldu?

iş çıkışı eve gidişimi geciktirmek için kitapçıda sürterken tavladı bu kitap beni. gizemli bir şekilde hem de! Bay Lear'da gönlüm vardı meyilim Çocuktaki Bahçe'ye oldu.

iyiki de oldu.

bahçe: ağzı olmayan rahim... ( bu ise geçmiyor )

köşk: "bahçenin loş usunun ortasına çömelmiş bir dev" ( bu cümle romanda geçiyor )

feyzi , hümeyra fatma , doktor panayot ve daha niceleri bu romanda.

kuple:

"odanın balmumu ıssızlığında anılar , başlanılmış bir eylemin sonu getirilmeden , tamamlanmadan , yarıda , havada kalmışlığına takılıdır ve donuktur. BELLEĞİN ÜVENDİRESİNİ BİR YERE DÜŞÜRMÜŞ RIZA PAŞA .hangi harp meydanında ? hangi cephede? hangi şarapnelin elinde ? her şey karışmıştır rıza paşanın usunda .Malazgirt'te yeniçeridir , Çaldıran'da gür leventtir , Barbaros'ta feriktir."

Selim İleri'ye hak veriyor pastilimi emdikten sonra uyumayı düşünüyorum. ampül martıları sizlere de iyi geceler.

okuyun

blogu takip eden kaç kişi var bilmiyorum ama bu yazıyı okuyorsanız bu romanı da okuyun abicim ve ablacım . feyzi ile tanışın , tutun elinden gezdirin biraz çocuğu...

aklıma geldi.

2009-01-19T00:19:00.002+02:00

çok acımasız bir roman olan "Laughter in the Dark"tan bir kuple:

"Once upon a time
there lived in Berlin, Germany,
a man called Albinus.
He was rich, respected, happy;
one day he abandoned his wife
for the sake of a youthful mistress;
he loved;
was not loved;
and his life ended in disaster."

çok acımasız ama çok komik bir roman olan karanlıkta kahkahayı kitapçınızdan isteyiniz. çok güleceksiniz.

rölanti news.

one debts and sorrows.

2008-12-20T02:39:00.003+02:00

bir erkek mi o
göle yatmış bir güneş demetinde
o mor ışında
bir köpek ölüsü gibi yatan

hızla kayan
yoksa bir yaban ördeği gölgesi mi

bold: yoksa?

kendini kandırmanın imkansızlığına ...

freak...

2008-11-28T23:19:00.001+02:00

"kışkırtıcı , komik , çılgın ve her şeyden öte fazlasıyla insancıl "

bir kitap ile

"strange... funny ... brilliant ...twisted."

bir film aldım.

ama tek kelime ile "sıkıcı".

maksat için.

2008-11-26T00:33:00.003+02:00

...gerçeklik tuhaf değildir , beklenmedik değildir. Gerçeklik olaysızlık , boşluk , düzlüktür.

...doğru , doğru . Ama bu kadarla kalmıyor. Çünkü sayısız gayri iştirakçinin her biri kuşkusuz , kendi renksiz varoluşlarının düzlüğünde kendi şahsi sahnelerini , kendi dekorlarını , oyunlarını kurmakla meşguldüler-zira pek azımız, uzunca bir süre salt gerçekçi kalabilir .Yani bundan kaçış yoktur:Tarihin heybetli repertuvarını ıskalasak bile onu küçük ölçekte taklit ederiz , onun mevcudiyet için , karakter için ,maksat için , içerik için duyduğu özlemi küçük ölçekte taklit ederiz.

tom crick. belki graham swift belki ben. ama hayır kurmaca olmayan tek kişi: tom crick.

refakatçi: alaska in winter "don't read dostoyevsky"

şilte: pedro paramo

süzülen. bak orada.

2008-11-14T01:23:00.002+02:00

-Madox knows , i think
-He keeps talking about Anna Karenina now
-l think it's his idea of a man-to-man chat
-Well, it's my idea of a man-to-man chat

...

bir filmden...

bir hayattan...